Οπλισμένες λέξεις (Κενό Δίκτυο)|27/3/15

Παρασκευή 27/3 στις 9.00 μ.μ.

21.00

Ανοιχτή συζήτηση:
«Το πνεύμα & η γενεαλογία του ναζισμού και του φασισμού. Ρίζες και προτάγματα της ναζιστικής και φασιστικής αφήγησης.»

Ποιές ήταν οι αιτίες αλλά και οι ρίζες μέσα από τις οποίες το ναζιστικό και το φασιστικό μόρφωμα εμφάνισε το σκοτεινό του πρόσωπο στον Κόσμο; Ήταν κάποιο ειδικό προϊόν μονάχα της Ιταλίας και της Γερμανίας όπου πρωτοεμφανίστηκε; Ήταν απλά συμπαιγνία των μεγαλοαστών ή αντιθέτως χρησιμοποίησε απλά το φόβητρο της προέλασης του κομμουνισμού για να εκφράσει ένα νέο αντιδραστικό πρόταγμα που συνθέτει ετερόκλητα χαρακτηριστικά στην τελική μορφή που ονομάστηκε «ολοκληρωτισμός»; Ποιές οι σχέσεις του με τον ρομαντισμό, την τεχνοκρατία και τον μοντερνισμό; Τέλος το θέμα αυτής της παρουσίασης θα έχει να κάνει και με τις βαθύτερες κατά την γνώμη μας ρίζες από τις οποίες το φασιστικό τέρας, συνεχίζει να εμφανίζεται και μάλιστα με μαζικότητα στις κοινωνίες του 21ου αιώνα, ρίζες που εάν δεν γίνουν κατανοητές δεν μπορεί να συγκροτηθεί θεωρία και δράση ικανή να πολεμήσει με ουσιαστικούς όρους ενάντια στα φασιστικά και ναζιστικά μορφώματα.

Ομιλητές / εισηγητές από την συλλογικότητα Κενό Δίκτυο:
Γιάννης Ραουζαίος (αρθρογράφος, συγγραφέας)
Γιώργος Σπυρόπουλος (διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών)
και σύντροφοι από άλλες συλλογικότητες

22.00

ΟΠΛΙΣΜΕΝΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ

[multi media δράση ποίησης]

ΠΟΙΗΣΗ: sabotage1
Σίσσυ Δουτσίου, Γιάννης Ραουζαίος, Τάσος Σαγρής,
Ιωάννα Γαϊτανάρου, Στέλλα Καλογήρου,
Κατερίνα Ζησάκη, Πηνελόπη Δ.
SOUND:
d.j. Junior X / d.j. War
VIDEO ART:
Void Optical Art Laboratories

Ένας ζωντανός αυτοσχεδιασμός από μέλη της αισθητικής/πολιτικής συλλογικότητας Κενό Δίκτυο Ένα πειραματικό δρώμενο, μια απόπειρα να έρθουν κοντά διαφορετικά είδη τέχνης και με αφορμή τις Λέξεις, την Ποίηση, τον Ήχο του Λόγου και την Μουσική να συναντηθούν σε συγχρονισμένη δράση ποιητές με visual artists, μουσικούς παραγωγούς, συγκροτήματα και d.j.s δημιουργώντας ένα συναισθητικό περιβάλλον και εκφράζοντας ένα μήνυμα ενάντια σε κάθε φασισμό και κάθε μορφή κυριαρχίας.IMG_3735
Από το 1990 έως σήμερα οι πειραματικές multi media δράσεις ποίησης Περιβάλλοντα Λέξεων από το Κενό Δίκτυο αποτέλεσαν σημαντικές αφορμές παρουσίασης σύγχρονης underground ελληνικής ποίησης και μια ευκαιρία συνάντησης και έκφρασης για πολλούς δημιουργούς.

Το Κενό Δίκτυο είναι μια πολιτισμική, θεωρητική και πολιτική συλλογικότητα μη-αμoιβομένων πολιτισμικών ακτιβιστών που εμφανίστηκε στην Αθήνα το 1990 με την επονομασία «Η Ομάδα Στον Τρόμο Του Κενού».
Σκοποί και στόχοι της ομάδας είναι η ριζοσπαστικοποίηση της καθημερινής ζωής, η κοινωνική αμφισβήτηση, η ανάδειξη της κριτικής σκέψης, η εκστατική συλλογική συμβίωση, η δημιουργική έκφραση και η ενδυνάμωση της διαφορετικότητας μέσα από την πολύμορφη συμμετοχή στους ευρύτερους χειραφετητικούς κοινωνικούς αγώνες. Η στόχοι αυτοί πραγματώνονται μέσα από την δημιουργία Προσωρινής Αυτόνομης Ζώνης (Τemporary Αutonomous Ζones.), τη συμμετοχή σε κοινωνικά κέντρα, καταλήψεις και αυτοδιαχειριζόμενους χώρους, την κατασκευή καταστάσεων στον δημόσιο χώρο, την παραγωγή θεωρίας και εφήμερης τέχνης, την συμμετοχή και δράση στα ευρύτερα κοινωνικά κινήματα της εποχής μας.
Μετά το 1998 και σαν επακόλουθο των επαφών και των καταστάσεων που ενεργοποιήθηκαν στο εξωτερικό, τα πολιτικά φεστιβάλ, τις παγκόσμιες περιοδείες που διοργανώθηκαν και την συμμετοχή στο ευρύτερο ελευθεριακό / αναρχικό / αυτόνομο κίνημα ενάντια στην παγκοσμιοποίηση, το Κενό Δίκτυο ενεργοποίησε επαφές και δημιουργικούς πυρήνες σε διάφορες χώρες με ισχυρότερους από αυτούς στις Η.Π.Α., το Ηνωμένο Βασίλειο, το Μεξικό, την Βραζιλία, την Βουλγαρία, την Γερμανία και την Ισπανία.
Συμμετείχε στην δημιουργία του Ελεύθερου Αυτοδιαχειριζόμενου Χώρου Νοσότρος στα Εξάρχεια το 2005, όπου δραστηριοποιείται έως σήμερα.
Το Κενό Δίκτυο από το 2012 έως σήμερα συμμετέχει σταθερά στην λειτουργία και την υπεράσπιση του κατειλημμένου Ελεύθερου Αυτοδιαχειριζόμενου Θεάτρου ΕμπρόςIMG_3702

Θέσεις για την ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ

Η κουλτούρα -κατά γενική ομολογία – θεωρείται ότι είναι οι αξίες, οι πρακτικές, οι ιδέες και οι ιδεολογίες μιας κοινωνίας, είναι αυτό που συγκροτεί, δομεί και διαρθρώνει την κοινωνική ζωή. Η κουλτούρα, μας δομεί από την πρώτη στιγμή της ζωής μας και εμείς με την ζωή μας επαναδομούμε και ανακατασκευάζουμε την κουλτούρα.Ολόκληρη η κοινωνία αναδημιουργήθηκε υπό την μορφή της καπιταλιστικής οικονομίας και όμως διατηρούνται ακόμα ίχνη από εποχές που η λογική τους απέχει μίλια από την λογική του καπιταλισμού. Η κουλτούρα όμως δεν είναι κάτι στατικό: καθώς η κουλτούρα διαρκώς αναπαράγεται και ανακαλύπτεται ξανά και ξανά, κάθε νέα γενιά προσφέρει μια ευκαιρία να σπάσουμε τα δεσμά μας από τους παλιούς μας τρόπους.IMG_3765

Ο καπιταλισμός τείνει να εμφανίζεται σαν ικανός να διαιωνίζεται επ’ άπειρον, ανεξάρτητα από την κουλτούρα: δίνει την εντύπωση πως δεν είναι απαραίτητο οι άνθρωποι να τον ασπάζονται ιδεολογικά αφού είναι υποχρεωμένοι να συμμετάσχουν σε αυτόν για να επιβιώσουν. Παρ’ όλα αυτά, πάντα υπάρχει και μια άλλη επιλογή. Εκατομμύρια άνθρωποι στον αποκαλούμενο «ανεπτυγμένο Κόσμο» άλλα και αλλού, επιλέγουν να αγωνιστούν ενάντια του, να πολεμήσουν και να πεθάνουν παρά να επιβιώσουν με τους όρους που τους επιβάλλει ο καπιταλισμός. Αυτό φανερώνει, ότι οι «υλικές ανάγκες» που κατευθύνουν την οικονομία είναι κατά βάση κοινωνικά δημιουργήματα, καθώς επίσης ότι, η υπακοή που απαιτείται για την διατήρηση της οικονομίας είναι και πολιτισμικά καθορισμένη.

Έτσι γίνεται φανερό ότι, το να αντιστέκεσαι στον καπιταλισμό και στο κράτος, να αγωνίζεσαι ενάντια στον φασισμό και την κυριαρχία δεν είναι αποκλειστικά ζήτημα «οικονομικό» ή «πολιτικό» αλλά και ζήτημα κουλτούρας, ζήτημα πολιτισμικό, αφού κάθε πιθανή αλλαγή στην οικονομία και την πολιτική θέσμιση απαιτεί μια διαφορετική τροπή στις αξίες και τις πρακτικές.

Ειδικά στην σημερινή εποχή όπου το σύνολο της ζωής τείνει να υπαχθεί στο κεφάλαιο η πολιτισμική αντίσταση και η παραγωγή ανταγωνιστικών μορφών κουλτούρας είναι εξίσου σημαντική με κάθε άλλη μορφή αγώνα και αντίστασης.

actualidad_1380713965

Αυτοί που απορρίπτουν την εκμετάλλευση και την καταπίεση είναι καταδικασμένοι πάντα, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, να μοιάζουν πολιτισμικά «διαφορετικοί».Αυτό μπορεί να παίρνει την μορφή μιας εξωτερικής διαφοροποίησης – όπως για παράδειγμα στην περίπτωση των ιθαγενικών πληθυσμών που αγωνίζονται για να ανακτήσουν τους παλαιούς τρόπους ζωής τους – ή μπορεί να εμφανίζεται μέσα στα πλαίσια της καπιταλιστικής κοινωνίας παίρνοντας την μορφή της «αντικουλτούρας» ή αλλιώς «αντικαθεστωτικής κουλτούρας».Την ίδια στιγμή, η κουλτούρα μπορεί να εμφανίζεται ως «διαφορετική» ή και «αντικαθεστωτική» χωρίς ουσιαστικά να αμφισβητεί σε τίποτα απολύτως τον καπιταλισμό.Στην θέση της κοινής αίσθησης του να ανήκεις κάπου, που πρόσφερε κάποτε η κουλτούρα, μοιραζόμαστε μια παγκόσμια αίσθηση αποστέρησης, επιβεβλημένη σε μεγάλο βαθμό από  την κοινή μας θέληση να συνεχίζουμε να την ανεχόμαστε.Τίποτα από όλα αυτά δεν είναι ιδιαιτέρως καινούργιο αλλά ποτέ πριν όλη αυτή η κατάσταση δεν ήταν τόσο παγκόσμια όσο τώρα.

Και επίσης… υπάρχει κάτι ακόμα που έχει αλλάξει: Όταν οι άνθρωποι επαναστατούν κάπου, οι πάντες το μαθαίνουν την ίδια στιγμή σε ολόκληρο τον κόσμο …
ΚΕΝΟ ΔΙΚΤΥΟ
http://voidnetwork.blogspot.com

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s